Wojciech Demusiak pochodzi z Mircza. Aktualnie jest studentem w Wyższej Szkole Umiejętności Społecznych w Poznaniu, Wydział Zamiejscowy w Katowicach. Jako jeden
z nielicznych młodych mieszkańców Mircza,
w okresie gimnazjalnym zajmował się twórczością poetycką. W klasie III gimnazjum wziął udział w konkursie poetyckim „Uśmiecham się do życia”, którego organizatorem był Hrubieszowski Dom Kultury. Spośród 94 tekstów nadesłanych na konkurs, 3 wiersze Wojtka zostały nagrodzone. Uwieńczeniem konkursu poetyckiego jest wydany tomik poezji,
w którym znalazły się nagrodzone i wyróżnione teksty. Poniżej publikujemy nagrodzone utwory poetyckie Wojtka. 

„Pory życia” 
Wiosna – ja: miłosny, radosny,
Bo takie właśnie są cechy wiosny.
Lato – też ja: swoboda, uroda,
Bo tylko lato tego Ci doda.
Jesień – tu brak, tu żal i smutek
Bo taki jest właśnie jesienny skutek.
Zima – nie ja, brak życia, zadyma,
Bo taka właśnie jest zima.

I takie właśnie są życia pory:
Czasami delicje, czasami zmory. 

„Przyjaciel” 
Kiedy Ci życie dokopie okropnie,
Nie martw się i pomyśl roztropnie!
Sznur to nie jest rozwiązanie,
Na sznurze nie powinieneś wieszać się Ty
tylko Twoje pranie!
Rozejrzyj się popatrz dokoła!
Widzisz? Słyszysz? Tam ktoś Cię woła.
To Twój przyjaciel: prawdziwy, jedyny.
To w nim znajdziesz pocieszenie.
To w nim znajdziesz bólów ukojenie.
To on pomoże przetrwać wszystko,
By w Twoim sercu znów szczęście zabłysło.
 „Miłość do życia”
 Choć mówię to wam skrycie:
Uwierzcie! Ja kocham życie!
 Rodzina, przyjaciel – coś dorzucicie?
Uwierzcie! Ja kocham życie!
 Was też kocham i się nie sprzykrzycie
Uwierzcie! Ja kocham życie!
 I jeśli będzie źle – mnie sobie przypomnicie
Uwierzcie! Ja kocham życie!
 Dlatego jeszcze mnie usłyszycie.
Ponieważ to ja kocham życie!

 Oprócz wyżej wymienionych wierszy, Wojciech Demusiak napisał wiersz o patronie Szkoły Podstawowej w Mirczu – Bolesławie Prusie. Jest to utwór na czasie, gdyż w tym roku obchodzimy 160-lecie urodzin znanego pisarza.

 bez tytułu
 Na piedestale sławy słowami zbudowanym
stoi wielki pisarz, co Prusem jest zwany.
Imię jego – Bolesław, imię królów, władców
Sławne jest wśród literackich znawców i nie znawców.
 Lecz trudno nie przyznać racji, iż mało kto wie,
Że to Aleksander Głowacki.
My go znamy lepiej, nawet doskonale, gdyż pod
Jego patronatem uczymy się wytrwale.
 Zdobywamy wiedzę, szanujemy ludzi,
Bo nasz patron zawsze wielką dumę w nas budzi.